Düzceli vatandaşlar da, Tarım Kredi Kooperatifleri marketlerinin kuruluşundaki o idealist tabloyla bugünkü gerçeklik arasındaki uçuruma dikkat çekiyor. Halkın dilinde, “Daha ucuz, daha sağlıklı, daha kaliteli ürünler vaadiyle yola çıkan Tarım Kredi, şimdilerde o meşhur üç harfli rakipleriyle aynı kulvarda, hatta bazı virajlarda onlardan önde koşuyor: pahalılıkta!” serzenişi dolaşıyor.
Düzce’nin dört bir yanındaki market raflarında gezen vatandaşın kaşları çatılıyor. Temel gıda maddelerindeki etiketler, bütçe hesaplarını alt üst ederken, “Bu mu halkın marketi?” sorusu zihinlerde yankılanıyor. Kuruluşundaki o “üreticiden sofraya” dümdüz çizgi, sanki karmaşık bir labirente dönüşmüş, aracılar azalmamış, fiyatlar düşmemiş gibi bir hissiyat hakim.O İlk Umut Nerede Kayboldu?Düzcelinin hafızasında Tarım Kredi Marketleri, toprağın bereketiyle sofraların buluştuğu, emeğin değer bulduğu bir model olarak yer etmişti. Aracıların kar hırsından arınmış, hem çiftçinin alın terinin karşılığını alacağı hem de vatandaşın kesesine dost ürünlere ulaşacağı bir köprü hayali kurulmuştu. Ancak bugünün Düzce’sinde konuşulan, bu hayalin özel marketlerin rekabetçi atmosferinde eriyip gittiği yönünde.
Fiyat Etiketi Neden Aynı, Hatta Yükseklerde?
Düzceli tüketicinin aklındaki en büyük soru işareti şu: Devletin güvencesiyle, kooperatif mantığıyla işletilen bu marketler, neden kar odaklı özel sektörle aynı fiyat politikasını izliyor? Hatta bazı temel ihtiyaç ürünlerinde, yerel esnafın bile daha uygun fiyat sunduğu fısıltıları yayılıyor. “Devlet eliyle kurulan bir yapı, nasıl olur da vatandaşın cebini yakan fiyatlarla yarışır?” sorusu, cevap bekleyen bir çığlık gibi yükseliyor. Kalite konusunda da soru işaretleri var. “Sağlıklı ürün” söylemiyle sunulan bazı sebze ve meyvelerin tazeliği, bazı paketli ürünlerin içeriği, Düzceli tüketicinin güvenini sarsıyor.Çiftçinin Yüzü Gülüyor mu Sahiden?Yüksek fiyatlar ve kalite tartışmalarının ötesinde, Düzceli çiftçinin de merak ettiği bir konu var: Tarım Kredi Marketleri, onların ürünlerini hak ettikleri fiyattan alıyor mu? Yoksa piyasanın altında bir alım yaparak, bir yandan vatandaşı üzerken diğer yandan üreticiyi de mağdur mu ediyor? Eğer Düzce’nin bereketli topraklarını işleyen çiftçi de emeğinin karşılığını alamıyorsa, bu marketlerin varoluş amacı sorgulanır hale geliyor.
Düzce’den Ankara’ya Giden Ses
Düzceli vatandaşlar da, tıpkı diğer illerdeki gibi, Tarım Kredi Kooperatifleri’nin Ankara’daki yönetimine ve ilgili bakanlıklara sesleniyor. Bu marketlerin kuruluş ruhuna dönmesi, kar amacı gütmeden halka uygun fiyatlı ve kaliteli ürünler sunması için denetimlerin sıklaştırılması talep ediliyor. Aksi takdirde, Düzce’nin ve Türkiye’nin dört bir yanındaki vatandaşın “umut kapısı” olarak gördüğü Tarım Kredi Marketleri, diğerlerinden farksızlaşacak ve ekonomik zorluklarla boğuşan halkın sırtındaki yükü hafifletme misyonunu yitirecek.
