Son dönemde TRT’nin dijital platformu Tabii’de yayınlanan ve büyük ilgi gören “Gassal” dizisinin
ardından, Düzce Belediyesi Mezarlık İşleri Müdürlüğü’nde görevli gassallar, mesleklerine dair merak
edilenleri ve unutamadıkları anılarını paylaştı.
Düzce Belediyesi Basın-Yayın ve Halkla İlişkiler Müdürlüğü, fenomen haline gelen “Gassal” dizisinin
ardından, mezarlık işleri bölümünde görev yapan gassallarla bir araya gelerek merak edilen soruları
iletti. Gassallar, yaşadıkları ilginç anıları ve mesleğin zorluklarını anlatırken, toplumda bu mesleğe
yönelik algıların ve yaşadıkları zorlukların altını çizdi. Gassallar Nagihan Yılmaz, Gülistan Uğur, İsmail
Çelebi ve Oktay Sevinç, mesleklerini nasıl seçtiklerinden, en zor anlarına kadar pek çok deneyimlerini
paylaştı.
Gassallar, yaptıkları işin her insan için temel bir ihtiyaç olduğuna dikkat çekerek, “Bizim için vefat
eden bir insanı yıkamak, dini bir görevdir. Mevtaya son görevimizi en iyi şekilde yerine getirmek için
işimizi özenle yapıyoruz. Bu görevi Allah bize nasip ettiyse, onu en iyi şekilde icra etmek inancımızın
bir gereğidir” dediler.
Zaman zaman mesleklerini paylaştıkları kişilerden olumsuz tepkiler aldıklarını ifade eden gassallar,
yemeklerinin yenmemesi ya da ikramlarının reddedilmesinin kendileri için üzücü bir durum olduğunu
belirttiler.
UNUTAMADIKLARI ANILARI ANLATIRKEN DUYGUSAL ANLAR YAŞADILAR
Gassallar, mesleklerini gönüllülük esasına dayalı olarak icra ettiklerini vurgularken, unutamadıkları
bazı anıları paylaşırken duygusal anlar yaşadılar. Sadece cenazeleri yıkamakla kalmadıklarını, aynı
zamanda cenaze yakınlarına da teselli verdiklerini belirten gassallar, Vefat eden kişinin ruhani olarak
bizim yanımızda olduğunu biliriz. Cenaze yakınları için de önemli bir rol üstleniriz, evladına annesinin
ya da babasının son görevini yerine getirmesi için onu davet ederiz; şeklinde konuştular.
“YAKINLARIM ÖLÜNCE KİM YIKAYACAK, BU SORUYU KENDİME SORDUM”
Gassallık mesleğini seçmesinin ardında tek bir sorunun etkili olduğunu belirten Nagihan Yılmaz,
“Yakınlarımdan biri vefat ettiğinde onu kim yıkayacak diye kendime sordum. Aslında bu soru beni bu
mesleğe yöneltti. İmam Hatip’te okurken de bu konuda ders aldık, hocamız beni seçti. Sanıyorum bu
iş benim nasibimdi” dedi.
Ayrıca, mesleğinin ilk yıllarında yaşadığı unutulmaz bir anısını da paylaştı: “Bir teyzeyi tabutla
getirdiler. Gasilhaneye aldığımızda odayı gül kokusu sardı. O günü hiç unutmam, 11 yıllık meslek
hayatımda bir daha böyle bir cenaze ile karşılaşmadım.”
“BEKARKEN ETKİLENMİYORDUM, ŞİMDİ ÇOCUK CENAZELERİNDEN ÇOK HÜZÜNLENİYORUM”
Mesleği uzun süredir icra eden İsmail Çelebi ise zamanla duyduğu hüzünlerin arttığını ifade ederek
şunları söyledi: “Bu işe başladığımda bekardım, daha soğukkanlıydım ve meslek olarak bakıyordum,
etkilenmiyordum. Ancak özellikle çocuk cenazeleri beni çok etkiliyor. Artık bir çocuğum olduğu için,
orada kendi çocuğumu hayal ediyorum ve bu durum çok hüzünlendiriyor. Allah kimseyi çocuğunu
yıkamak zorunda bırakmasın.”
Gassallar, işlerini büyük bir özen ve sevgiyle yaptıklarını, bu mesleğin toplumda daha fazla takdir
edilmesini beklediklerini sözlerine eklediler.
